৪. সমন্নাগতকথাৱণ্ণনা
৩৯৩. ইদানি সমন্নাগতকথা নাম হোতি. তত্থ দ্ৱে সমন্নাগমা পচ্চুপ্পন্নক্খণে সমঙ্গীভাৱসমন্নাগমো চ ৰূপাৱচৰাদীসু অঞ্ঞতৰভূমিপ্পত্তিতো পটিলাভসমন্নাগমো চ. সো যাৱ অধিগতৱিসেসা ন পৰিহাযতি, তাৱদেৱ লব্ভতি. যেসং পন ঠপেত্ৱা ইমে দ্ৱে সমন্নাগমে অঞ্ঞো উপপত্তিধম্মৱসেন একো সমন্নাগমো নাম হোতীতি লদ্ধি, সেয্যথাপি এতৰহি উত্তৰাপথকানং, তেসং পত্তিধম্মো নাম কোচি নত্থীতি অনুবোধনত্থং অৰহা চতূহি ফলেহি সমন্নাগতোতি পুচ্ছা সকৱাদিস্স, পত্তিং সন্ধায পটিঞ্ঞা ইতৰস্স. অথস্স ‘‘যদি তে অৰহা চতূহি খন্ধেহি ৱিয চতূহি ফলেহি সমন্নাগতো, এৱং সন্তে যে চতূসু ফলেসু চত্তাৰো ফস্সাদযো, তেহি তে অৰহতো সমন্নাগততা পাপুণাতী’’তি চোদনত্থং অৰহা চতূহি ফস্সেহীতিআদি আৰদ্ধং. তং সব্বং পৰৱাদিনা একক্খণে চতুন্নং ফস্সাদীনং অভাৱা পটিক্খিত্তং. অনাগামিপঞ্হাদীসুপি এসেৱ নযো.
৩৯৫. সোতাপত্তিফলং ৱীতিৱত্তোতি ন পঠমজ্ঝানং ৱিয দুতিযজ্ঝানলাভী; পুন অনুপ্পত্তিযা পন ৱীতিৱত্তোতি পুচ্ছতি. সোতাপত্তিমগ্গন্তিআদি যং ৱীতিৱত্তো, তেনস্স পুন অসমন্নাগমং দস্সেতুং আৰদ্ধং.
৩৯৬. তেহি চ অপৰিহীনোতি পঞ্হে যস্মা যথা পচ্চনীকসমুদাচাৰেন লোকিযজ্ঝানধম্মা পৰিহাযন্তি, ন এৱং লোকুত্তৰা. মগ্গেন হি যে কিলেসা পহীযন্তি, ফলেন চ পটিপ্পস্সম্ভন্তি, তে তথা পহীনাৱ তথা পটিপ্পস্সদ্ধাযেৱ চ হোন্তি, তস্মা সকৱাদিনা আমন্তাতি পটিঞ্ঞাতং. স্ৱাযমত্থো পৰতো ‘‘অৰহতা চত্তাৰো মগ্গা পটিলদ্ধা’’তিআদীসু পকাসিতোযেৱ. সেসং উত্তানত্থমেৱাতি.
সমন্নাগতকথাৱণ্ণনা.