৯. হেৱত্থিকথাৱণ্ণনা
৩০৪. ইদানি হেৱত্থিকথা নাম হোতি. তত্থ যেসং ‘‘সব্বেপি অতীতাদিভেদা ধম্মা ৰূপাদিৱসেন অত্থি, অতীতং অনাগতপচ্চুপ্পন্নৱসেন, অনাগতপচ্চুপ্পন্নানি ৱা অতীতাদিৱসেন নত্থি; তস্মা সব্বমেৱিদং এৱং অত্থি এৱং নত্থী’’তি লদ্ধি, সেয্যথাপি এতৰহি ৱুত্তপ্পভেদানং অন্ধকানং; তে সন্ধায অতীতং অত্থীতি পুচ্ছা সকৱাদিস্স. হেৱত্থি হেৱ নত্থীতি ৱিস্সজ্জনং পৰৱাদিস্স. তত্থ হেৱাতি এৱং. অথ নং সকৱাদী ‘‘যদি অতীতোৱ এৱং অত্থি, এৱং নত্থীতি লদ্ধি, এৱং সন্তে সোযেৱ অত্থি, সোযেৱ নত্থি নামা’’তি পুচ্ছন্তো সেৱত্থি, সেৱ নত্থীতি আহ. ইতৰো তেনেৱ সভাৱেন অত্থিতং, তেনেৱ নত্থিতং সন্ধায পটিক্খিপতি. দুতিযং পুট্ঠো সকভাৱেনেৱ অত্থিতং, পৰভাৱেনেৱ নত্থিতং সন্ধায পটিজানাতি. ততো পৰং অত্থট্ঠো নত্থট্ঠোতি অত্থিসভাৱো নত্থিসভাৱো নাম হোতীতি পুচ্ছতি. ইমিনাৱুপাযেন সব্বৱাৰেসু অত্থো ৱেদিতব্বো. পৰিযোসানে পন ‘‘তেন হি অতীতং হেৱত্থি, হেৱ নত্থী’’তি চ ‘‘তেন হি ৰূপং হেৱত্থি, হেৱ নত্থী’’তি চাতিআদীনি ৱত্ৱা কিঞ্চাপি পৰৱাদিনা লদ্ধি পতিট্ঠাপিতা, অযোনিসো পতিট্ঠাপিতত্তা পনেসা অপ্পতিট্ঠাপিতাযেৱাতি.
হেৱত্থিকথাৱণ্ণনা.
মহাৱগ্গো নিট্ঠিতো.