১০. দসকনিদ্দেসৱণ্ণনা
২০৯. দসকনিদ্দেসে – ইধাতি কামাৱচৰভূমিযং. কামাৱচৰভূমিযঞ্হি সত্তক্খত্তুপৰমাদীনং কামাৱচৰভূমিযঞ্ঞেৱ নিট্ঠা হোতি. কামাৱচৰত্তভাৱেনেৱ অৰহত্তপ্পত্তি চ অনুপাদিসেসনিব্বানপ্পত্তি চ হোতীতি অত্থো.
ইধ ৱিহাযাতি ইধ কামাৱচৰে অত্তভাৱে ৱিহায সুদ্ধাৱাসত্তভাৱে ঠিতানং নিট্ঠা হোতীতি অত্থো. অন্তৰাপৰিনিব্বাযিআদযো হি ইধ অনাগামিফলং পত্ৱা ইতো চুতা সুদ্ধাৱাসেসু উপ্পজ্জিত্ৱা তেন অত্তভাৱেন অৰহত্তঞ্চেৱ অনুপাদিসেসনিব্বানধাতুঞ্চ পাপুণন্তি. তেন ৱুত্তং – ‘‘ইমেসং পঞ্চন্নং ইধ ৱিহায নিট্ঠা’’তি.
দসকনিদ্দেসৱণ্ণনা.
নিগমনকথা
এত্তাৱতা চ –
যং ৱে পুগ্গলপঞ্ঞত্তিং, লোকে অপ্পটিপুগ্গলো;
নাতিসঙ্খেপতো সত্থা, দেসেসি তিদসালযে.
তস্সা অট্ঠকথঞ্চেৱ, দীপভাসায সঙ্খতং;
আগমট্ঠকথাযো চ, ওগাহেত্ৱা অসেসতো.
সুৱিভত্তো অসংকিণ্ণো, যো যো অত্থো যহিং যহিং;
ততো ততো তং গহেত্ৱা, পহায অতিৱিত্থাৰং.
ৱিসুদ্ধিমগ্গে যং ৱুত্তং, তং অনাদায সঙ্খতা;
নাতিসঙ্খেপৱিত্থাৰ-নযেনট্ঠকথা অযং.
তং এতং সত্তমত্তেহি, ভাণৱাৰেহি তন্তিযা;
চিৰট্ঠিতত্থং ধম্মস্স, সঙ্খৰোন্তেন যং মযা.
সম্পত্তং কুসলং তেন, সদ্ধম্মং সুখুমং সিৱং;
ওলোকেন্তু ৱিসুদ্ধেন, পাণযো ধম্মচক্খুনাতি.
পুগ্গলপঞ্ঞত্তি-অট্ঠকথা নিট্ঠিতা.
নমো তস্স ভগৱতো অৰহতো সম্মাসম্বুদ্ধস্স