১০. দসকনিদ্দেসৱণ্ণনা

২০৯. দসকনিদ্দেসে – ইধাতি কামাৱচৰভূমিযং. কামাৱচৰভূমিযঞ্হি সত্তক্খত্তুপৰমাদীনং কামাৱচৰভূমিযঞ্ঞেৱ নিট্ঠা হোতি. কামাৱচৰত্তভাৱেনেৱ অৰহত্তপ্পত্তি চ অনুপাদিসেসনিব্বানপ্পত্তি চ হোতীতি অত্থো.

ইধ ৱিহাযাতি ইধ কামাৱচৰে অত্তভাৱে ৱিহায সুদ্ধাৱাসত্তভাৱে ঠিতানং নিট্ঠা হোতীতি অত্থো. অন্তৰাপৰিনিব্বাযিআদযো হি ইধ অনাগামিফলং পত্ৱা ইতো চুতা সুদ্ধাৱাসেসু উপ্পজ্জিত্ৱা তেন অত্তভাৱেন অৰহত্তঞ্চেৱ অনুপাদিসেসনিব্বানধাতুঞ্চ পাপুণন্তি. তেন ৱুত্তং – ‘‘ইমেসং পঞ্চন্নং ইধ ৱিহায নিট্ঠা’’তি.

দসকনিদ্দেসৱণ্ণনা.

নিগমনকথা

এত্তাৱতা চ –

যং ৱে পুগ্গলপঞ্ঞত্তিং, লোকে অপ্পটিপুগ্গলো;

নাতিসঙ্খেপতো সত্থা, দেসেসি তিদসালযে.

তস্সা অট্ঠকথঞ্চেৱ, দীপভাসায সঙ্খতং;

আগমট্ঠকথাযো চ, ওগাহেত্ৱা অসেসতো.

সুৱিভত্তো অসংকিণ্ণো, যো যো অত্থো যহিং যহিং;

ততো ততো তং গহেত্ৱা, পহায অতিৱিত্থাৰং.

ৱিসুদ্ধিমগ্গে যং ৱুত্তং, তং অনাদায সঙ্খতা;

নাতিসঙ্খেপৱিত্থাৰ-নযেনট্ঠকথা অযং.

তং এতং সত্তমত্তেহি, ভাণৱাৰেহি তন্তিযা;

চিৰট্ঠিতত্থং ধম্মস্স, সঙ্খৰোন্তেন যং মযা.

সম্পত্তং কুসলং তেন, সদ্ধম্মং সুখুমং সিৱং;

ওলোকেন্তু ৱিসুদ্ধেন, পাণযো ধম্মচক্খুনাতি.

পুগ্গলপঞ্ঞত্তি-অট্ঠকথা নিট্ঠিতা.

নমো তস্স ভগৱতো অৰহতো সম্মাসম্বুদ্ধস্স