২. ঠানসুত্তৱণ্ণনা

১৯২. দুতিযে ঠানানীতি কাৰণানি. ঠানেহীতি কাৰণেহি. সোচেয্যন্তি সুচিভাৱো. সংৱসমানোতি একতো ৱসমানো. ন সন্ততকাৰীতি ন সততকাৰী. ন সন্ততৱুত্তি সীলেসূতি সততং সব্বকালং সীলজীৱিতং ন জীৱতীতি অত্থো. সংৱোহাৰমানোতি কথেন্তো. একেন একো ৱোহৰতীতি একেন সদ্ধিং একো হুত্ৱা কথেতি. ৱোক্কমতীতি ওক্কমতি. পুৰিমৱোহাৰা পচ্ছিমৱোহাৰন্তি পুৰিমকথায পচ্ছিমকথং, পুৰিমকথায চ পচ্ছিমকথা, পচ্ছিমকথায চ পুৰিমকথা ন সমেতীতি অত্থো.

ঞাতিব্যসনেনাতিআদীসু ঞাতীনং ব্যসনং ঞাতিব্যসনং, ঞাতিৱিনাসোতি অত্থো. দুতিযপদেপি এসেৱ নযো. ৰোগব্যসনে পন ৰোগোযেৱ আৰোগ্যৱিনাসনতো ব্যসনং ৰোগব্যসনং. অনুপৰিৱত্তন্তীতি অনুবন্ধন্তি. লাভো চাতিআদীসু একং অত্তভাৱং লাভো অনুপৰিৱত্ততি, একং অলাভোতি এৱং নযো নেতব্বো. সাকচ্ছাযমানোতি পঞ্হপুচ্ছনৱিস্সজ্জনৱসেন সাকচ্ছং কৰোন্তো. যথাতি যেনাকাৰেন. উম্মগ্গোতি পঞ্হুম্মগ্গো. অভিনীহাৰোতি পঞ্হাভিসঙ্খৰণৱসেন চিত্তস্স অভিনীহাৰো. সমুদাহাৰোতি পঞ্হপুচ্ছনং. সন্তন্তি পচ্চনীকসন্ততায সন্তং কত্ৱা ন কথেতীতি অত্থো. পণীতন্তি অতপ্পকং. অতক্কাৱচৰন্তি যথা তক্কেন নযগ্গাহেন গহেতুং সক্কা হোতি, এৱং ন কথেতীতি অত্থো. নিপুণন্তি সণ্হং. পণ্ডিতৱেদনীযন্তি পণ্ডিতেহি জানিতব্বকং. সেসং সব্বত্থ ৱুত্তানুসাৰেনেৱ ৱেদিতব্বং.