২. ৱিভত্তিসুত্তৱণ্ণনা
১৭২. দুতিযে অত্থপটিসম্ভিদাতি পঞ্চসু অত্থেসু পভেদগতং ঞাণং. ওধিসোতি কাৰণসো. ব্যঞ্জনসোতি অক্খৰসো. অনেকপৰিযাযেনাতি অনেকেহি কাৰণেহি. আচিক্খামীতি কথেমি. দেসেমীতি পাকটং কত্ৱা কথেমি. পঞ্ঞাপেমীতি জানাপেমি. পট্ঠপেমীতি পট্ঠপেত্ৱা পৱত্তেত্ৱা কথেমি. ৱিৱৰামীতি ৱিৱটং কত্ৱা কথেমি. ৱিভজামীতি ৱিভজিত্ৱা কথেমি. উত্তানীকৰোমীতি গম্ভীৰং উত্তানকং কত্ৱা কথেমি. সো মং পঞ্হেনাতি সো মং পঞ্হেন উপগচ্ছতু. অহং ৱেয্যাকৰণেনাতি অহমস্স পঞ্হকথনেন চিত্তং আৰাধেস্সামি. যো নো ধম্মানং সুকুসলোতি যো অম্হাকং অধিগতধম্মানং সুকুসলো সত্থা, সো এস সম্মুখীভূতো. যদি মযা অত্থপটিসম্ভিদা ন সচ্ছিকতা, ‘‘সচ্ছিকৰোহি তাৱ সাৰিপুত্তা’’তি ৱত্ৱা মং পটিবাহিস্সতীতি সত্থু পুৰতো নিসিন্নকোৱ সীহনাদং নদতি. ইমিনা উপাযেন সব্বত্থ অত্থো ৱেদিতব্বো. ইমাসু চ পন পটিসম্ভিদাসু তিস্সো পটিসম্ভিদা লোকিযা, অত্থপটিসম্ভিদা লোকিযলোকুত্তৰাতি.