৯. আনন্দঅচ্ছৰিযসুত্তৱণ্ণনা
১২৯. নৱমে ভিক্খুপৰিসা আনন্দং দস্সনাযাতি যে ভগৱন্তং পস্সিতুকামা থেৰং উপসঙ্কমন্তি, যে ৱা ‘‘আযস্মা কিৰানন্দো সমন্তপাসাদিকো অভিৰূপো দস্সনীযো বহুস্সুতো সঙ্ঘসোভনো’’তি থেৰস্স গুণে সুত্ৱা আগচ্ছন্তি, তে সন্ধায ‘‘ভিক্খুপৰিসা আনন্দং দস্সনায উপসঙ্কমতী’’তি ৱুত্তং. এস নযো সব্বত্থ. অত্তমনাতি ‘‘সৱনেন নো দস্সনং সমেতী’’তি সকমনা তুট্ঠচিত্তা. ধম্মন্তি ‘‘কচ্চি, আৱুসো, খমনীযং, কচ্চি যাপনীযং, কচ্চি যোনিসোমনসিকাৰকম্মং কৰোথ, আচৰিযুপজ্ঝাযৱত্তং পূৰেথা’’তি এৱৰূপং পটিসন্থাৰধম্মং. তত্থ ভিক্খুনীসু ‘‘কচ্চি, ভগিনিযো, অট্ঠ গৰুধম্মে সমাদায ৱত্তথা’’তি ইদম্পি নানাকৰণং হোতি. উপাসকেসু ‘‘স্ৱাগতং, উপাসক, ন তে কিঞ্চি সীসং ৱা অঙ্গং ৱা ৰুজ্জতি, অৰোগা তে পুত্তভাতৰো’’তি ন এৱং পটিসন্থাৰং কৰোতি, এৱং পন কৰোতি – ‘‘কথং, উপাসকা, তীণি সৰণানি পঞ্চ সীলানি ৰক্খথ, মাসস্স অট্ঠ উপোসথে কৰোথ, মাতাপিতূনং উপট্ঠানৱত্তং পূৰেথ, ধম্মিকসমণব্ৰাহ্মণে পটিজগ্গথা’’তি. উপাসিকাসুপি এসেৱ নযো.