৪. দুতিযনানাকৰণসুত্তৱণ্ণনা

১২৪. চতুত্থে ৰূপমেৱ ৰূপগতং. সেসপদেসুপি এসেৱ নযো. অনিচ্চতোতিআদীসু হুত্ৱা অভাৱট্ঠেন অনিচ্চতো, আবাধট্ঠেন ৰোগতো, অন্তো পদুস্সনট্ঠেন গণ্ডতো, অনুপৱিট্ঠট্ঠেন সল্লতো, সদুক্খট্ঠেন অঘতো, সম্পীড়নট্ঠেন আবাধতো, অৱিধেয্যট্ঠেন পৰতো, পলুজ্জনট্ঠেন পলোকতো, নিস্সত্তট্ঠেন সুঞ্ঞতো, অৱসৱত্তনট্ঠেন অনত্ততো. এত্থ চ ‘‘অনিচ্চতো পলোকতো’’তি দ্ৱীহি পদেহি অনিচ্চলক্খণং কথিতং, ‘‘সুঞ্ঞতো অনত্ততো’’তি দ্ৱীহি অনত্তলক্খণং, সেসেহি দুক্খলক্খণং কথিতন্তি ৱেদিতব্বং. সমনুপস্সতীতি ঞাণেন পস্সতি. এৱং পঞ্চক্খন্ধে তিলক্খণং আৰোপেত্ৱা পস্সন্তো তযো মগ্গে তীণি ফলানি সচ্ছিকৰোতি. সুদ্ধাৱাসানং দেৱানং সহব্যতং উপপজ্জতীতি তত্থ ঠিতো চতুত্থজ্ঝানং ভাৱেত্ৱা উপপজ্জতি.