৭. অচিন্তেয্যসুত্তৱণ্ণনা
৭৭. সত্তমে অচিন্তেয্যানীতি চিন্তেতুং অযুত্তানি. ন চিন্তেতব্বানীতি অচিন্তেয্যত্তাযেৱ ন চিন্তেতব্বানি. যানি চিন্তেন্তোতি যানি কাৰণানি চিন্তেন্তো. উম্মাদস্সাতি উম্মত্তকভাৱস্স. ৱিঘাতস্সাতি দুক্খস্স. বুদ্ধৱিসযোতি বুদ্ধানং ৱিসযো, সব্বঞ্ঞুতঞ্ঞাণাদীনং বুদ্ধগুণানং পৱত্তি চ আনুভাৱো চ. ঝানৱিসযোতি অভিঞ্ঞাঝানৱিসযো. কম্মৱিপাকোতি দিট্ঠধম্মৱেদনীযাদীনং কম্মানং ৱিপাকো. লোকচিন্তাতি ‘‘কেন নু খো চন্দিমসূৰিযা কতা, কেন মহাপথৱী, কেন মহাসমুদ্দো, কেন সত্তা উপ্পাদিতা, কেন পব্বতা, কেন অম্বতালনাড়িকেৰাদযো’’তি এৱৰূপা লোকচিন্তা.