১. পঠমদ্ৱেব্ৰাহ্মণসুত্তৱণ্ণনা

৫২. ব্ৰাহ্মণৱগ্গস্স পঠমে জিণ্ণাতি জৰাজিণ্ণা. ৱুদ্ধাতি ৱযোৱুদ্ধা. মহল্লকাতি জাতিমহল্লকা. অদ্ধগতাতি তযো অদ্ধে অতিক্কন্তা. ৱযোঅনুপ্পত্তাতি ততিযং ৱযং অনুপ্পত্তা. যেন ভগৱা তেনুপসঙ্কমিংসূতি পুত্তদাৰে অত্তনো ৱচনং অকৰোন্তে দিস্ৱা ‘‘সমণস্স গোতমস্স সন্তিকং গন্ত্ৱা নিয্যানিকমগ্গং গৱেসিস্সামা’’তি চিন্তেত্ৱা উপসঙ্কমিংসু. মযমস্সু, ভো গোতম, ব্ৰাহ্মণাতি; ভো গোতম, মযং ব্ৰাহ্মণা ন খত্তিযা নামচ্চা ন গহপতিকাতি ব্ৰাহ্মণভাৱং জানাপেত্ৱা জিণ্ণাতিআদিমাহংসু. অকতভীৰুত্তাণাতি অকতভযপৰিত্তাণা. অৱস্সযভূতং পতিট্ঠাকম্মং অম্হেহি ন কতন্তি দস্সেন্তি. তগ্ঘাতি একংসত্থে নিপাতো, সম্পটিচ্ছনত্থে ৱা. একন্তেন তুম্হে এৱৰূপা, অহম্পি খো এতং সম্পটিচ্ছামীতি চ দস্সেতি. উপনীযতীতি উপসংহৰীযতি. অযং হি জাতিযা জৰং উপনীযতি, জৰায ব্যাধিং, ব্যাধিনা মৰণং, মৰণেন পুন জাতিং. তেন ৱুত্তং – ‘‘উপনীযতী’’তি.

ইদানি যস্মা তে ব্ৰাহ্মণা মহল্লকত্তা পব্বজিত্ৱাপি ৱত্তং পূৰেতুং ন সক্খিস্সন্তি, তস্মা নে পঞ্চসু সীলেসু পতিট্ঠাপেন্তো ভগৱা যোধ কাযেন সংযমোতিআদিমাহ. তত্থ কাযেন সংযমোতি কাযদ্ৱাৰেন সংৱৰো. সেসেসুপি এসেৱ নযো. তং তস্স পেতস্সাতি তং পুঞ্ঞং তস্স পৰলোকং গতস্স তাযনট্ঠেন তাণং, নিলীযনট্ঠেন লেণং, পতিট্ঠানট্ঠেন দীপো, অৱস্সযনট্ঠেন সৰণং, উত্তমগতিৱসেন পৰাযণঞ্চ হোতীতি দস্সেতি. গাথা উত্তানত্থাযেৱ. এৱং তে ব্ৰাহ্মণা তথাগতেন পঞ্চসু সীলেসু সমাদপিতা যাৱজীৱং পঞ্চ সীলানি ৰক্খিত্ৱা সগ্গে নিব্বত্তিংসু.