(১৪) ছ দিট্ঠিযো
৯৪৮. তত্থ কতমা ছ দিট্ঠিযো? ‘‘অত্থি মে অত্তা’’তি ৱা অস্স সচ্চতো থেততো দিট্ঠি উপ্পজ্জতি, ‘‘নত্থি মে অত্তা’’তি ৱা অস্স সচ্চতো থেততো দিট্ঠি উপ্পজ্জতি, ‘‘অত্তনা ৱা অত্তানং সঞ্জানামী’’তি ৱা অস্স সচ্চতো থেততো দিট্ঠি উপ্পজ্জতি, ‘‘অত্তনা ৱা অনত্তানং সঞ্জানামী’’তি ৱা অস্স সচ্চতো থেততো দিট্ঠি উপ্পজ্জতি, ‘‘অনত্তনা ৱা অত্তানং সঞ্জানামী’’তি ৱা অস্স সচ্চতো থেততো দিট্ঠি উপ্পজ্জতি; অথ ৱা পনস্স এৱংদিট্ঠি হোতি – ‘‘সো মে অযং অত্তা ৱদো ৱেদেয্যো তত্ৰ তত্ৰ দীঘৰত্তং কল্যাণপাপকানং কম্মানং ৱিপাকং পচ্চনুভোতি. ন সো জাতো নাহোসি, ন সো জাতো ন ভৱিস্সতি, নিচ্চো ধুৱো সস্সতো অৱিপৰিণামধম্মো’’তি ৱা পনস্স সচ্চতো থেততো দিট্ঠি উপ্পজ্জতি. ইমা ছ দিট্ঠিযো.
ছক্কং.