১২. যথাসন্থতিকঙ্গকথা

৩৫. যথাসন্থতিকঙ্গম্পি ‘‘সেনাসনলোলুপ্পং পটিক্খিপামি, যথাসন্থতিকঙ্গং সমাদিযামী’’তি ইমেসং অঞ্ঞতৰৱচনেন সমাদিন্নং হোতি.

তেন পন যথাসন্থতিকেন যদস্স সেনাসনং ‘‘ইদং তুয্হং পাপুণাতী’’তি গাহিতং হোতি, তেনেৱ তুট্ঠব্বং, ন অঞ্ঞো উট্ঠাপেতব্বো. ইদমস্স ৱিধানং.

পভেদতো পন অযম্পি তিৱিধো হোতি. তত্থ উক্কট্ঠো অত্তনো পত্তসেনাসনং দূৰেতি ৱা অচ্চাসন্নেতি ৱা অমনুস্সদীঘজাতিকাদীহি উপদ্দুতন্তি ৱা উণ্হন্তি ৱা সীতলন্তি ৱা পুচ্ছিতুং ন লভতি. মজ্ঝিমো পুচ্ছিতুং লভতি. গন্ত্ৱা পন ওলোকেতুং ন লভতি. মুদুকো গন্ত্ৱা ওলোকেত্ৱা সচস্স তং ন ৰুচ্চতি, অঞ্ঞং গহেতুং লভতি.

ইমেসং পন তিণ্ণম্পি সেনাসনলোলুপ্পে উপ্পন্নমত্তে ধুতঙ্গং ভিজ্জতীতি অযমেত্থ ভেদো.

অযং পনানিসংসো, ‘‘যং লদ্ধং তেন তুট্ঠব্ব’’ন্তি (জা. ১.১.১৩৬; পাচি. ৭৯৩) ৱুত্তোৱাদকৰণং, সব্ৰহ্মচাৰীনং হিতেসিতা, হীনপণীতৱিকপ্পপৰিচ্চাগো, অনুৰোধৱিৰোধপ্পহানং, অত্ৰিচ্ছতায দ্ৱাৰপিদহনং, অপ্পিচ্ছতাদীনং অনুলোমৱুত্তিতাতি.

যং লদ্ধং তেন সন্তুট্ঠো, যথাসন্থতিকো যতি;

নিব্বিকপ্পো সুখং সেতি, তিণসন্থৰকেসুপি.

ন সো ৰজ্জতি সেট্ঠম্হি, হীনং লদ্ধা ন কুপ্পতি;

সব্ৰহ্মচাৰিনৱকে, হিতেন অনুকম্পতি.

তস্মা অৰিযসতাচিণ্ণং, মুনিপুঙ্গৱৱণ্ণিতং;

অনুযুঞ্জেথ মেধাৱী, যথাসন্থতৰামতন্তি.

অযং যথাসন্থতিকঙ্গে সমাদানৱিধানপ্পভেদভেদানিসংসৱণ্ণনা.