১১৯. অভূ
ননু চ অভৱনন্নাম সব্বথা অনুপ্পত্তিযা ৱা অৱত্থন্তৰেন ৱা, তথা সত্যভূতসদ্দো-নুপ্পন্নমত্তৱচনোপীতি কথমভূতসদ্দো-ৱত্থন্তৰে নাভূতে ৱুত্তোচ্চাহ- ‘অভূতস্সি’চ্চাদি. কথমৱত্থাৱ তসদ্দেন পৰামসীযতীতি চে অভূতসদ্দো যদ্যনুপ্পন্নৱাচী সিযা, তদা তসদ্দপ্প যোগোযেৱ ন সিযা… তসদ্দেনাভূতস্সেৱ গহণতো, অভূতভাৱেচ্চাদিনা সুত্তিতং সিযা, তেন তসদ্দপ্পযোগসামত্থিযা অৱত্থাৱ তসদ্দেন পৰামসীযতি, তপ্পৰামট্ঠঞ্চাৱত্থন্তৰমভূত সদ্দো অপেক্খতে, তেনাহ- ‘তব্ভাৱেতিৱচনা’ইচ্চাদি. ভৱনং ভাৱো তায অৱত্থন্তৰে ভাৱো তব্ভাৱো তস্মিং. তেনাহ ‘অভূতস্সে’চ্চাদি. ভাৱেতি ৱিসযসত্তমী, সংসত্তমী ৱাতি আহ- ‘ৱিসযে গম্মমানে ৱা’তি. কুণ্ডলত্তেনাতি কুণ্ডলসভাৱেন.