৪৪. ৱন

ঠানিনমাসিলিস্স গচ্ছতি পৱত্ততীতি আগমো নাম, কো-যমেত্থ ঠানীতি আহ-‘সৰস্সাতি, সুত্তে অনুৱত্তস্স চ অৱিজ্জমানত্তা ‘সৰস্সা’তি কুতো লব্ভতীতি চোদেতি ‘ননু চে’ত্যাদিনা. আগমসুতিযা ৱনাদীনং ঠানিসুতিযা অভাৱেপি সামত্থিযা ব্যঞ্জনস্স ৱা আগমো সিযা সৰস্স ৱা, যদি ব্যঞ্জনস্স ৱা সিযা (ন) ‘‘পদাদীনং ক্ৱচী’’তি (৫-৯২) সুত্তিত মাচৰিযেন, তস্মা তদেৱ ঞাপেতি ‘সৰো যেৱেত্থ ঠানী ভৱিতুমৰহতী’তি. ৱুচ্চতেচ্চাদিনা পৰিহাৰমাহ, নিপুব্বা পদিস্মা অনপ্পচ্চযে ‘‘পদাদীনং ক্ৱচী’’তি যুকঅন্তাৱযৱো ‘‘তৱগ্গৱৰনা’’দিনা (১-৪৮) যে দস্স জো ‘‘ৱগ্গল সেহিতে’’তি (১-৪৯) (যস্স জো) নিপজ্জনং, মানন্তত্যাদীসূতি অধিকাৰাতি ‘‘ক্যো ভাৱকম্মেস্ৱপৰোক্খেসু মানন্তত্যাদীসূ’’তি (৫-১৭) ইতো মানন্তত্যাদীসুতি অধিকাৰা, পচ্চযন্তৰেতি মানন্তত্যাদীতো অঞ্ঞস্মিং পচ্চযে, কচ্চাযনেন ‘অতিপ্পগোখোতাৱা’তি সাধনত্থং ‘‘ক্ৱচি ও ব্যঞ্জনে’’তি ওকাৰাগমো গকাৰাগমো চ সুত্তন্তৰেন ৱিহিতো, তং পকাৰন্তৰেন সাধেতুং ৱুত্তিযং-‘অতিপ্পগো খো তাৱা’তি যং ৱুত্তং তং দস্সেতুং ‘অতিপ্পা’তিআদি ৱুত্তং.