২০. ঞকা

আদ্যন্তাতি ৱুত্তে কথমৱযৱাত্যযমত্থো লব্ভতী ত্যাহ-‘আদ্যন্তসদ্দানমি’চ্চাদি, আদ্যন্তসদ্দানং নিযতৱযৱৱাচিত্তা অৱযৱস্স চাৱযৱিনামন্তৰেনা সম্ভৱতো সামত্থিযাৱযৱী লক্খীযতি, ছট্ঠিযাত্যনুৱুত্তিতো ৱাৱযৱাৱযৱিসম্বন্ধেসা ছট্ঠী, তায নিদ্দিট্ঠস্সাত্যযমত্থো ৱিঞ্ঞাযতেতি ৱুত্তিযং-‘ছট্ঠীনিদ্দিট্ঠস্সা’তি (ৱুত্তং), তেনেৱ পচ্চযৱিধিম্হি কূপ্পচ্চযাদযো ন দোসা ভৱন্তীতি, অতোযেৱাতি তদৱযৱাচিত্ততোযেৱ, তগ্গহণেনেতি অৱযৱগ্গহণেন, কতাকতপ্পসঙ্গিত্তাতি ওত্তে কতেপি অকতেপি ৱুকাগমস্স পসঙ্গতো, ভূযত্তত্তা হি ওত্তস্স ভূগ্গহণে সতি কতেপি ওত্তে ৱুকাগমেন ভৱিতব্বমকতেপি ততোৱ ‘‘কতাকতপ্প সঙ্গী যো ৱিধি সনিচ্চো’’তি নিচ্চত্তা ওত্তং বাধিত্ৱা ৱুকাগমো হোতি, অথ ৱুকাগমে পচ্ছা তেন ন ভৱিতব্বন্তি আহ-‘অন্তাৱযৱে’চ্চাদি.