১০. আঘাতপটিৱিনযসুত্তং
৩০. [দী. নি. ৩.৩৪০, ৩৫৯] ‘‘নৱযিমে, ভিক্খৱে, আঘাতপটিৱিনযা. কতমে নৱ? ‘অনত্থং মে অচৰি [অচৰীতি (স্যা.), এৱং ‘‘চৰতি, চৰিস্সতি’’ পদেসুপি], তং কুতেত্থ লব্ভা’তি আঘাতং পটিৱিনেতি; ‘অনত্থং মে চৰতি, তং কুতেত্থ লব্ভা’তি আঘাতং পটিৱিনেতি; ‘অনত্থং মে চৰিস্সতি, তং কুতেত্থ লব্ভা’তি আঘাতং পটিৱিনেতি; পিযস্স মে মনাপস্স অনত্থং অচৰি…পে… অনত্থং চৰতি…পে… ‘অনত্থং চৰিস্সতি, তং কুতেত্থ লব্ভা’তি আঘাতং পটিৱিনেতি; অপ্পিযস্স মে অমনাপস্স অত্থং অচৰি…পে… অত্থং চৰতি…পে… ‘অত্থং চৰিস্সতি, তং কুতেত্থ লব্ভা’তি আঘাতং পটিৱিনেতি. ইমে খো, ভিক্খৱে, নৱ আঘাতপটিৱিনযা’’তি. দসমং.