৪. দুতিযসত্তকসুত্তং

২৪. [দী. নি. ২.১৩৮] ‘‘সত্ত ৱো, ভিক্খৱে, অপৰিহানিযে ধম্মে দেসেস্সামি. তং সুণাথ, সাধুকং মনসি কৰোথ…পে… কতমে চ, ভিক্খৱে, সত্ত অপৰিহানিযা ধম্মা?

যাৱকীৱঞ্চ, ভিক্খৱে, ভিক্খূ ন কম্মাৰামা ভৱিস্সন্তি, ন কম্মৰতা, ন কম্মাৰামতং অনুযুত্তা; ৱুদ্ধিযেৱ, ভিক্খৱে, ভিক্খূনং পাটিকঙ্খা, নো পৰিহানি.

‘‘যাৱকীৱঞ্চ, ভিক্খৱে, ভিক্খূ ন ভস্সাৰামা ভৱিস্সন্তি…পে… ন নিদ্দাৰামা ভৱিস্সন্তি… ন সঙ্গণিকাৰামা ভৱিস্সন্তি… ন পাপিচ্ছা ভৱিস্সন্তি ন পাপিকানং ইচ্ছানং ৱসং গতা… ন পাপমিত্তা ভৱিস্সন্তি ন পাপসহাযা ন পাপসম্পৱঙ্কা… ন ওৰমত্তকেন ৱিসেসাধিগমেন অন্তৰাৱোসানং আপজ্জিস্সন্তি; ৱুদ্ধিযেৱ, ভিক্খৱে, ভিক্খূনং পাটিকঙ্খা, নো পৰিহানি.

‘‘যাৱকীৱঞ্চ, ভিক্খৱে, ইমে সত্ত অপৰিহানিযা ধম্মা ভিক্খূসু ঠস্সন্তি, ইমেসু চ সত্তসু অপৰিহানিযেসু ধম্মেসু ভিক্খূ সন্দিস্সিস্সন্তি; ৱুদ্ধিযেৱ, ভিক্খৱে, ভিক্খূনং পাটিকঙ্খা, নো পৰিহানী’’তি. চতুত্থং.