৯. কোসলসুত্তং

৪৯. একং সমযং ভগৱা সাৱত্থিযং ৱিহৰতি জেতৱনে অনাথপিণ্ডিকস্স আৰামে. অথ খো ৰাজা পসেনদি কোসলো যেন ভগৱা তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৱা ভগৱন্তং অভিৱাদেত্ৱা একমন্তং নিসীদি.

(তেন খো পন সমযেন মল্লিকা দেৱী কালঙ্কতা হোতি.) [( ) নত্থি (সী.)] অথ খো অঞ্ঞতৰো পুৰিসো যেন ৰাজা পসেনদি কোসলো তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৱা ৰঞ্ঞো পসেনদিস্স কোসলস্স উপকণ্ণকে আৰোচেতি – ‘‘মল্লিকা দেৱী, দেৱ [দেৱ দেৱী (স্যা. কং. পী.)], কালঙ্কতা’’তি. এৱং ৱুত্তে ৰাজা পসেনদি কোসলো দুক্খী দুম্মনো পত্তক্খন্ধো অধোমুখো পজ্ঝাযন্তো অপ্পটিভানো নিসীদি.

অথ খো ভগৱা ৰাজানং পসেনদিং কোসলং দুক্খিং দুম্মনং পত্তক্খন্ধং অধোমুখং পজ্ঝাযন্তং অপ্পটিভানং ৱিদিত্ৱা ৰাজানং পসেনদিং কোসলং এতদৱোচ – ‘‘পঞ্চিমানি, মহাৰাজ, অলব্ভনীযানি ঠানানি সমণেন ৱা ব্ৰাহ্মণেন ৱা দেৱেন ৱা মাৰেন ৱা ব্ৰহ্মুনা ৱা কেনচি ৱা লোকস্মিং. কতমানি পঞ্চ? ‘জৰাধম্মং মা জীৰী’তি অলব্ভনীযং ঠানং…পে… ন সোচনায পৰিদেৱনায…পে… কম্মং দড়্হং কিন্তি কৰোমি দানী’’তি. নৱমং.