৩. অপ্পমেয্যসুত্তং

১১৬. ‘‘তযোমে, ভিক্খৱে, পুগ্গলা সন্তো সংৱিজ্জমানা লোকস্মিং. কতমে তযো? সুপ্পমেয্যো, দুপ্পমেয্যো, অপ্পমেয্যো. কতমো চ, ভিক্খৱে, পুগ্গলো সুপ্পমেয্যো? ইধ, ভিক্খৱে, একচ্চো পুগ্গলো উদ্ধতো হোতি উন্নড়ো চপলো মুখৰো ৱিকিণ্ণৱাচো মুট্ঠস্সতি অসম্পজানো অসমাহিতো ৱিব্ভন্তচিত্তো পাকতিন্দ্ৰিযো. অযং ৱুচ্চতি, ভিক্খৱে, পুগ্গলো সুপ্পমেয্যো.

‘‘কতমো চ, ভিক্খৱে, পুগ্গলো দুপ্পমেয্যো? ইধ, ভিক্খৱে, একচ্চো পুগ্গলো অনুদ্ধতো হোতি অনুন্নড়ো অচপলো অমুখৰো অৱিকিণ্ণৱাচো উপট্ঠিতস্সতি সম্পজানো সমাহিতো একগ্গচিত্তো সংৱুতিন্দ্ৰিযো. অযং ৱুচ্চতি, ভিক্খৱে, পুগ্গলো দুপ্পমেয্যো.

‘‘কতমো চ, ভিক্খৱে, পুগ্গলো অপ্পমেয্যো? ইধ, ভিক্খৱে, ভিক্খু অৰহং হোতি খীণাসৱো. অযং ৱুচ্চতি, ভিক্খৱে, পুগ্গলো অপ্পমেয্যো. ইমে খো, ভিক্খৱে, তযো পুগ্গলা সন্তো সংৱিজ্জমানা লোকস্মি’’ন্তি. ততিযং.