৬. ওৰিমতীৰসুত্তং

১১৮. ‘‘ওৰিমঞ্চ, ভিক্খৱে, তীৰং দেসেস্সামি পাৰিমঞ্চ তীৰং. তং সুণাথ, সাধুকং মনসি কৰোথ; ভাসিস্সামী’’তি. ‘‘এৱং, ভন্তে’’তি খো তে ভিক্খূ ভগৱতো পচ্চস্সোসুং. ভগৱা এতদৱোচ –

‘‘কতমঞ্চ, ভিক্খৱে, ওৰিমং তীৰং, কতমঞ্চ পাৰিমং তীৰং? মিচ্ছাদিট্ঠি ওৰিমং তীৰং, সম্মাদিট্ঠি পাৰিমং তীৰং…পে… মিচ্ছাৱিমুত্তি ওৰিমং তীৰং, সম্মাৱিমুত্তি পাৰিমং তীৰং. ইদং খো, ভিক্খৱে, ওৰিমং তীৰং, ইদং পাৰিমং তীৰন্তি.

‘‘অপ্পকা তে মনুস্সেসু, যে জনা পাৰগামিনো;

অথাযং ইতৰা পজা, তীৰমেৱানুধাৱতি.

‘‘যে চ খো সম্মদক্খাতে, ধম্মে ধম্মানুৱত্তিনো;

তে জনা পাৰমেস্সন্তি, মচ্চুধেয্যং সুদুত্তৰং.

‘‘কণ্হং ধম্মং ৱিপ্পহায, সুক্কং ভাৱেথ পণ্ডিতো;

ওকা অনোক মাগম্ম, ৱিৱেকে যত্থ দূৰমং.

‘‘তত্ৰাভিৰতিমিচ্ছেয্য, হিত্ৱা কামে অকিঞ্চনো;

পৰিযোদপেয্য অত্তানং, চিত্তক্লেসেহি পণ্ডিতো.

‘‘যেসং সম্বোধিযঙ্গেসু, সম্মা চিত্তং সুভাৱিতং;

আদানপটিনিস্সগ্গে, অনুপাদায যে ৰতা;

খীণাসৱা জুতিমন্তো, তে লোকে পৰিনিব্বুতা’’তি. ছট্ঠং;