৫. সঙ্গাৰৱসুত্তং

১১৭. [অ. নি. ১০.১৬৯] অথ খো সঙ্গাৰৱো ব্ৰাহ্মণো যেন ভগৱা তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৱা ভগৱতা সদ্ধিং সম্মোদি. সম্মোদনীযং কথং সাৰণীযং ৱীতিসাৰেত্ৱা একমন্তং নিসীদি. একমন্তং নিসিন্নো খো সঙ্গাৰৱো ব্ৰাহ্মণো ভগৱন্তং এতদৱোচ – ‘‘কিং নু খো, ভো গোতম, ওৰিমং তীৰং, কিং পাৰিমং তীৰ’’ন্তি? ‘‘মিচ্ছাদিট্ঠি খো, ব্ৰাহ্মণ, ওৰিমং তীৰং, সম্মাদিট্ঠি পাৰিমং তীৰং; মিচ্ছাসঙ্কপ্পো ওৰিমং তীৰং, সম্মাসঙ্কপ্পো পাৰিমং তীৰং; মিচ্ছাৱাচা ওৰিমং তীৰং, সম্মাৱাচা পাৰিমং তীৰং; মিচ্ছাকম্মন্তো ওৰিমং তীৰং, সম্মাকম্মন্তো পাৰিমং তীৰং; মিচ্ছাআজীৱো ওৰিমং তীৰং, সম্মাআজীৱো পাৰিমং তীৰং; মিচ্ছাৱাযামো ওৰিমং তীৰং, সম্মাৱাযামো পাৰিমং তীৰং; মিচ্ছাসতি ওৰিমং তীৰং, সম্মাসতি পাৰিমং তীৰং; মিচ্ছাসমাধি ওৰিমং তীৰং, সম্মাসমাধি পাৰিমং তীৰং; মিচ্ছাঞাণং ওৰিমং তীৰং, সম্মাঞাণং পাৰিমং তীৰং; মিচ্ছাৱিমুত্তি ওৰিমং তীৰং, সম্মাৱিমুত্তি পাৰিমং তীৰন্তি. ইদং খো, ব্ৰাহ্মণ, ওৰিমং তীৰং, ইদং পাৰিমং তীৰন্তি.

‘‘অপ্পকা তে মনুস্সেসু, যে জনা পাৰগামিনো;

অথাযং ইতৰা পজা, তীৰমেৱানুধাৱতি.

‘‘যে চ খো সম্মদক্খাতে, ধম্মে ধম্মানুৱত্তিনো;

তে জনা পাৰমেস্সন্তি, মচ্চুধেয্যং সুদুত্তৰং.

‘‘কণ্হং ধম্মং ৱিপ্পহায, সুক্কং ভাৱেথ পণ্ডিতো;

ওকা অনোকমাগম্ম, ৱিৱেকে যত্থ দূৰমং.

‘‘তত্ৰাভিৰতিমিচ্ছেয্য, হিত্ৱা কামে অকিঞ্চনো;

পৰিযোদপেয্য অত্তানং, চিত্তক্লেসেহি পণ্ডিতো.

‘‘যেসং সম্বোধিযঙ্গেসু, সম্মা চিত্তং সুভাৱিতং;

আদানপটিনিস্সগ্গে, অনুপাদায যে ৰতা;

খীণাসৱা জুতিমন্তো [জুতীমন্তো (সী.)], তে লোকে পৰিনিব্বুতা’’তি. পঞ্চমং;