เสทโมจนคาถา

อวิปฺปวาสาทิปญฺหวณฺณนา

๔๗๙. เสทโมจนคาถาสุ ตหินฺติ ตสฺมึ ปุคฺคเล. ‘‘อกปฺปิยสมฺโภโค นาม เมถุนธมฺมาที’’ติ คณฺฐิปเทสุ วุตฺตํ. เอสา ปญฺหา กุสเลหิ จินฺติตาติ ลิงฺควิปลฺลาสวเสเนตํ วุตฺตํ, เอโส ปโญฺห กุสเลหิ จินฺติโตติ อตฺโถ.

ทสาติ อวนฺทิเย ทส. เอกาทสาติ ปณฺฑกาทโย เอกาทส. อุพฺภกฺขเก น วทามีติ อิมินา มุเข เมถุนธมฺมาภาวํ ทีเปติ. อโธนาภึ วิวชฺชิยาติ อิมินา วจฺจมคฺคปสฺสาวมคฺเคสุ.

คามนฺตรปริยาปนฺนํ นทีปารํ โอกฺกนฺตภิกฺขุนึ สนฺธายาติ เอตฺถ นที ภิกฺขุนิยา คามปริยาปนฺนา, ปรตีรํ คามนฺตรปริยาปนฺนํ. ตตฺถ ปรตีเร ปฐมเลฑฺฑุปาตปฺปมาโณ คามูปจาโร นทีปริยนฺเตน ปริจฺฉินฺโน, ตสฺมา ปรตีเร รตนมตฺตมฺปิ อรญฺญํ นตฺถิ, ปรตีรญฺจ ติณาทีหิ ปฏิจฺฉนฺนตฺตา ทสฺสนูปจารวิรหิตํ กโรติ. ตตฺถ อตฺตโน คาเม อาปตฺติ นตฺถิ, ปรตีเร ปน ปฐมเลฑฺฑุปาตสงฺขาเต คามูปจาเรเยว ปาทํ ฐเปติ. อนฺตเร อภิธมฺเม วุตฺตนเยน อรญฺญภูตํ สกคามํ อติกฺกมติ นาม, ตสฺมา คณมฺหา โอหียนา นาม โหตีติ เวทิตพฺพํ.

ภิกฺขูนํ สนฺติเก เอกโตอุปสมฺปนฺนา นาม มหาปชาปติปมุขา ปญฺจสตสากินิโย ภิกฺขุนิโย. มหาปชาปติปิ หิ อานนฺทตฺเถเรน ทินฺนโอวาทสฺส ปฏิคฺคหิตตฺตา ภิกฺขูนํ สนฺติเก อุปสมฺปนฺนา นาม.

ปาราชิกาทิปญฺหวณฺณนา

๔๘๐. สห ทุสฺเสน เมถุนวีติกฺกมสฺส สกฺกุเณยฺยตาย ‘‘ทุสฺสกุฏิอาทีนิ สนฺธายา’’ติ วุตฺตํ. ลิงฺคปริวตฺตํ สนฺธาย วุตฺตาติ ‘‘ลิงฺคปริวตฺเต สติ ปฏิคฺคหณสฺส วิชหนโต สามํ คเหตฺวา ภุญฺชิตุํ น วฏฺฏตี’’ติ ลิงฺคปริวตฺตนํ สนฺธาย วุตฺตา.

๔๘๑. สุปฺปติฏฺฐิตนิโคฺรธสทิสนฺติ โยชนทฺวิโยชนาทิปรมํ มหานิโคฺรธํ สนฺธาย วุตฺตํ.

เสทโมจนคาถาวณฺณนา นิฏฺฐิตา.