๕. จิตฺตาคารวคฺควณฺณนา

๑. ปฐมสิกฺขาปทวณฺณนา

๙๗๘. กีฬนอุปวนํ นาม กญฺจินครสฺส นครุปวนํ วิย ทฏฺฐพฺพํ. อุยฺยานํ นาม ตตฺเถว นนฺทวนอุยฺยานํ วิย ทฏฺฐพฺพํ. ‘‘ตตฺเถว ฐตฺวา ตํ ตํ ทิสาภาคํ วิโลเกตฺวา ปสฺสนฺติยา ปน ปาเฏกฺกา อาปตฺติโย’’ติ ปาโฐ. เอวํ วุตฺเต ยํ ปุพฺเพ วุตฺตํ ปทํ ‘‘อนุทฺธรมานา’’ติ, ตํ เอกสฺมึเยว ทิสาภาเคติ สิทฺธนฺติ เอเก. อุปจาโร เทฺว เลฑฺฑุปาโตติ จ.

ปฐมสิกฺขาปทวณฺณนา นิฏฺฐิตา.

๒. ทุติยสิกฺขาปทวณฺณนา

๙๘๔. ‘‘อาหริเมหิ วาเฬหี’’ติ ‘‘อสํหาริเมนา’’ติ จ ทุวิโธ ปาโฐ. ‘‘วิสุํ กตฺวา ปจฺฉา สทฺธึ เตหิ วาเฬหี’’ติ ลิขิตํ. ยถา ตถา วาฬรูเป อุฏฺฐเปตฺวา กตปาทํ ‘‘ปลฺลงฺก’’นฺติ วุจฺจติ อนาปตฺติวาเร ‘‘อสํหาริเมหิ วาเฬหิ กตํ ปริภุญฺชตี’’ติ วจนาภาวโต.

ทุติยสิกฺขาปทวณฺณนา นิฏฺฐิตา.

๓. ตติยสิกฺขาปทวณฺณนา

๙๘๘. ‘‘อุชฺชวุชฺชเวติ หตฺถปฺปสารเณ’’ติ ลิขิตํ, ตํ น ยุตฺตํ ‘‘ยตฺตกํ หตฺเถน อญฺฉิตํ โหติ, ตสฺมึ ตกฺกมฺหิ เวฐิเต เอกาปตฺตี’’ติ วจนโต.

ตติยสิกฺขาปทวณฺณนา นิฏฺฐิตา.

๔. จตุตฺถสิกฺขาปทวณฺณนา

๙๙๓. ‘‘ยาคุปาเนติ ยาคุทาเน’’ติ ลิขิตํ. โปราณคณฺฐิปเท ‘‘มาตาปิตูนํ ทาตุํ วฏฺฏตี’’ติ วุตฺตํ.

จตุตฺถสิกฺขาปทวณฺณนา นิฏฺฐิตา.

๙๙๔. ปญฺจมสิกฺขาปทํ อุตฺตานตฺถเมว.

๖. ฉฏฺฐสิกฺขาปทวณฺณนา

๑๐๐๑. ฉฏฺเฐ ภิกฺขุวิภงฺเค อเจลกสิกฺขาปเทน เอกปริจฺเฉทํ. อิธ อคาริโก วิเสโส, ตสฺมา ‘‘อสาธารณ’’นฺติ วทนฺติ.

ฉฏฺฐสิกฺขาปทวณฺณนา นิฏฺฐิตา.

๑๐๐๓-๘. สตฺตมฏฺฐเมสุ วตฺตพฺพํ นตฺถิ.

๙. นวมสิกฺขาปทวณฺณนา

๑๐๑๕. ‘‘ขีลนมนฺตํ ทารุสารขีลํ มนฺเตตฺวา ปถวิยํ ปเวเสตฺวา มารณมนฺตํ. นาคมณฺฑลํนาม นาคโรธมนฺตํ, ปิฏฺฐาทีหิ วา ปริกฺเขปํ กตฺวา ตตฺถ มนุสฺเส ปเวเสนฺติ คุตฺตตฺถายา’’ติ ลิขิตํ.

นวมสิกฺขาปทวณฺณนา นิฏฺฐิตา.

๑๐๑๗. ทสมสิกฺขาปทํ อุตฺตานตฺถเมว.

จิตฺตาคารวคฺควณฺณนา นิฏฺฐิตา.