๔. ปหารสิกฺขาปทวณฺณนา

๔๕๒. รตฺตจิตฺโตติ กายสํสคฺคราเคน. วิเหเฐตุกามํ ปน ทิสฺวา ‘‘สเจ อหํ อิมํ มาเรมิ, นตฺถิ เม โมกฺโข’’ติ จินฺเตตฺวา กุปิโต สตฺตสญฺญํ ปุเรกฺขตฺวา ปหารํ เทติ, ตสฺส ยถาวตฺถุกเมว.

ปหารสิกฺขาปทวณฺณนา นิฏฺฐิตา.