๙. วสฺสิกสาฏิกสิกฺขาปทวณฺณนา

๕๔๒. วสฺสิกสาฏิกาปิ อุกฺกฏฺฐปฏิจฺเฉทวเสน อนุญฺญาตา. วสฺสกาเล เกจิ สงฺฆาฏิปริโภเคเนว ปริภุญฺชิสฺสนฺตีติ อยํ ภควโต อธิปฺปาโย สิยา. กิญฺจาปิ อิมินา ตกฺเกน อนุญฺญาตา, ‘‘อปฺปมาณิกาโย กณฺฑุปฏิจฺฉาทิโย ธาเรนฺติ, วสฺสิกสาฏิกาโย ธาเรนฺตี’’ติ อิมสฺมึ วตฺถุสฺมึ ปญฺญตฺตตฺตา ปน อญฺญถา ปุณฺณปริจฺเฉทโต อธิกปฺปมาณาโย เต ภิกฺขู ธาเรสุนฺติ กตฺวา เอตปรมตา ตาสํ อนุญฺญาตาติ เวทิตพฺพา. เอเสว นโย ทสเมปิ.

วสฺสิกสาฏิกสิกฺขาปทวณฺณนา นิฏฺฐิตา.