๓. เทฺวภาคสิกฺขาปทวณฺณนา

๕๕๒. ‘‘ธารยิตฺวา เทฺว ตุลา อาทาตพฺพา’’ติ วจนโต ยถา ตุลาธารณาย กาฬกา อธิกา น โหนฺติ, ตถา กาฬกานํ เทฺว ภาวา คเหตพฺพา อุกฺกฏฺฐปริจฺเฉเทน. กถํ ปญฺญายตีติ? สุทฺธกาฬกปฏิเสธนนิทาเนน. ตติยํ โอทาตานํ จตุตฺถํ โคจริยานนฺติ เหฏฺฐิมปริจฺเฉโท. มาติกาฏฺฐกถายํ ปน ‘‘เอกสฺสปิ กาฬกโลมสฺส อติเรกภาเว นิสฺสคฺคิย’’นฺติ (กงฺขา. อฏฺฐ. เทฺวภาคสิกฺขาปทวณฺณนา) วุตฺตํ, ตํ ตุลาธารณาย กิญฺจาปิ น สเมติ, อจิตฺตกตฺตา ปน สิกฺขาปทสฺส ปุพฺเพ ตุลาย ธารยิตฺวา ฐปิเตสุ เอกมฺปิ โลมํ ตตฺถ ปเตยฺย นิสฺสคฺคิยนฺติ อธิปฺปาโยติ โน ตกฺโก. อญฺญถา เทฺว ตุลา นาทาตพฺพา, อูนกตรา อาทาตพฺพา สิยุํ. น หิ โลมํ คเณตฺวา ตุลาธารณา กรียติ. อถ คเณตฺวาว กาตพฺพํ. กึ ตุลาธารณาย ปโยชนนฺติ เกจิ. ‘‘โคจริยโอทาเตสุ เอกเมว ทิคุณํ กตฺวา คเหตุํ วฏฺฏตี’’ติ วทนฺติ, อฏฺฐกถายํ อวิจาริตตฺตา วีมํสิตพฺพํ.

เทฺวภาคสิกฺขาปทวณฺณนา นิฏฺฐิตา.