๑๑. สงฺคารวสุตฺตวณฺณนา

๒๐๗. ปจฺเจตีติ ปตฺติยายติ สทฺทหติ. ตถาภูโต จ ตมตฺถํ นิกาเมนฺโต นาม โหตีติ วุตฺตํ ‘‘อิจฺฉติ ปตฺเถตี’’ติ. สาธุ, ภนฺเตติ เอตฺถ สาธุ-สทฺโท อายาจนตฺโถ, น อภินนฺทนตฺโถติ ‘‘อายาจมาโน อาหา’’ติ วตฺวา อายาจเน การณํ ทสฺเสนฺโต ‘‘เถรสฺส กิรา’’ติอาทิมาห. อุทกสุทฺธิโก น เอกํเสน อปายูปโค, ลทฺธิยา ปน สาวชฺชกิเลสภูตภาวโต อายาจติ. อญฺญํ การณํ อปทิสนฺโต ‘‘อปิจา’’ติอาทิมาห. ผลภูโต อตฺโถ เอตสฺสาติ อตฺถวสํ, การณนฺติ อาห ‘‘อตฺถานิสํสํ อตฺถการณ’’นฺติ. ปปญฺจสูทนิยํ ปน ผเลเนว อรณียโต อตฺโถ, การณนฺติ กตฺวา ‘‘อตฺโถ เอว อตฺถวโส, ตสฺมา เทฺว อตฺถวเสติ เทฺว อตฺเถ เทฺว การณานี’’ติ วุตฺตํ.

สงฺคารวสุตฺตวณฺณนา นิฏฺฐิตา.