๑๒. โขมทุสฺสสุตฺตวณฺณนา

๒๐๘. เอวํลทฺธนามํ ปิณฺฑาย ปาวิสีติ โยชนา. เอวเมวนฺติ เกนจิ อนิมนฺติเตน สยเมว อุปสงฺกมนฺเต. อผาสุกธาตุกนฺติ อยุตฺตรูปํ. สภาธมฺมนฺติ สภาย จริตพฺพํ จาริตฺตธมฺมํ. อสญฺจาเลตฺวาติ อาสนโต อวุฏฺฐาเปตฺวา. อุชุกเมว อาคจฺฉติ โลกคฺคนายโก ภควา สพฺพสตฺตุตฺตโม อตฺตโน อุตฺตริตรสฺส อภาวโต โลกสฺส อปจิตึ น ทสฺเสติ. เย สพฺพโส สํกิเลเส ปชหนฺติ, เตว ปณฺฑิเต ‘‘สนฺโต’’ติ ทสฺเสติ ‘‘เอเต’’ติอาทินา.

โขมทุสฺสสุตฺตวณฺณนา นิฏฺฐิตา.

ทุติยวคฺควณฺณนา นิฏฺฐิตา.

สารตฺถปฺปกาสินิยา สํยุตฺตนิกาย-อฏฺฐกถาย

พฺราหฺมณสํยุตฺตวณฺณนาย ลีนตฺถปฺปกาสนา สมตฺตา.