๑๐. ภิกฺขกสุตฺตวณฺณนา

๒๐๖. วิรูปํ คนฺธํ ปสวตีติ วิสฺโส, ทุคฺคนฺโธ. พาหิตฺวาติ อตฺตโน สนฺตานโต พหิกตฺวา นีหริตฺวา. ตํ ปน อนวเสสโต ปชหนนฺติ อาห ‘‘อคฺคมคฺเคน ชหิตฺวา’’ติ. สงฺขายติ สมฺมเทว ปริจฺฉินฺทติ เอตายาติ สงฺขา, ญาณนฺติ อาห ‘‘สงฺขายาติ ญาเณนา’’ติ. ภินฺนกิเลสตฺตาติ นิรุตฺตินเยน ภิกฺขุสทฺทสิทฺธิมาห.

ภิกฺขกสุตฺตวณฺณนา นิฏฺฐิตา.