๗. สุทฺธิกสุตฺตวณฺณนา

๑๙๓. สุทฺธิกปญฺหสฺสาติ ‘‘นาพฺราหฺมโณ สุชฺฌตี’’ติ เอวํ สุทฺธสนฺนิสฺสิตสฺส ปญฺหสฺส. สีลสมฺปนฺโนติ ปญฺจวิธนิยมลกฺขเณน สีเลน สมนฺนาคโต. ตโปกมฺมนฺติ อนสนปญฺจาตปตปฺปนาทิปริเภทนตโปกมฺมํ กโรนฺโตปิ. วิชฺชาติ ตโย เวทาติ วทนฺติ ‘‘ตาย อิธโลกตฺถํ ปรโลกตฺถํ ญายนฺตี’’ติ กตฺวา. โคตฺตจรณนฺติ โคตฺตสงฺขาตํ จรณํ. พฺราหฺมโณ สุชฺฌติ เชฏฺฐชาติกตฺตา. ตถา หิ โส เอว ตปํ อาจริตุํ ลภติ, น อิตโร. อญฺญา ลามิกา ปชาติ อิตรวณฺณํ วทติ. วจนสหสฺสมฺปีติ คาถาเนกสหสฺสมฺปิ. อนฺโต กิเลเสหิ ปูติโก สภาเวน ปูติโก. กิลิฏฺเฐหิ กายกมฺมาทีหิ กายทุจฺจริตาทีหิ.

สุทฺธิกสุตฺตวณฺณนา นิฏฺฐิตา.