๔. พิลงฺคิกสุตฺตวณฺณนา

๑๙๐. สุทฺธนฺติ เกวลํ สมฺภารวิรหิตํ. สมฺภารยุตฺตนฺติ กฏุกภณฺฑาทิสมฺภารสหิตํ. กญฺชิโต นิพฺพตฺตตฺตา กญฺชิกํ, อารนาลํ, พิลงฺคนฺติ อตฺโถ. นามํ คหิตํ สงฺคีติกาเล ‘‘พิลงฺคิกภารทฺวาโช’’ติ วิเสสนวเสน. ตโยติ ธนญฺชานิยา สามิโก ภารทฺวาโช, อกฺโกสกภารทฺวาโช, อสุนฺทริกภารทฺวาโชติ อาทิโต ตีสุ สุตฺเตสุ อาคตา ตโย. เมติ มยฺหํ.

พิลงฺคิกสุตฺตวณฺณนา นิฏฺฐิตา.