๕. อหึสกสุตฺตวณฺณนา

๑๙๑. เอสาติ พฺราหฺมโณ. ‘‘อหึสโก อห’’นฺติ ตทตฺถํ สาเธตุํ อิจฺฉาย กเถสีติ วุตฺตํ ‘‘อหึสกปญฺหํ ปุจฺฉี’’ติ. ตถา เจ อสฺสาติ ยถา เต นามสฺส อตฺโถ, ตถา เจตํ ภเวยฺยาสิ อนฺวตฺถนามโก ภเวยฺยาสิ อหึสโก เอว สิยาติ. น ทุกฺขาเปติ ทุกฺขมตฺตมฺปิ น อุปฺปาเทติ, ทุกฺขโต อปเนตีติ อตฺโถ.

อหึสกสุตฺตวณฺณนา นิฏฺฐิตา.