๓. อสุรินฺทกสุตฺตวณฺณนา

๑๘๙. เตเนวาติ ภาตุปพฺพชิเตเนว. อสฺเสวาติ ติติกฺขสฺส. ‘‘ตํ ชยํ โหตี’’ติ ลิงฺควิปลฺลาสวเสน วุตฺตนฺติ อาห ‘‘โส ชโย โหตี’’ติ, ทุชฺชยํ โกธํ ติติกฺขาย ชินนฺตสฺสาติ อธิปฺปาโย. ยสฺมา ติติกฺขาทโย น โกธวสิกํ ธุรํ, ตํ ปน พาลานํ มญฺญนามตฺตนฺติ อิธ อิมมตฺถํ วิภาเวตุํ ‘‘กตมสฺสา’’ติอาทิ วุตฺตํ. วิชานโตว ชโย น อวิชานโต ติติกฺขาย อภาวโต. น หิ อวิชานนฺโต อนฺธพาโล โกธํ วิเชตุํ สกฺโกติ. เกวลํ ชยํ มญฺญติ กิเลเสหิ ปราชิโต สมาโนปีติ อธิปฺปาโย.

อสุรินฺทกสุตฺตวณฺณนา นิฏฺฐิตา.