๕. ธมฺมิกาธมฺมิกปาติโมกฺขฏฺฐปนกถา

๓๘๗. เตน ปุคฺคเลนาติ เตน จุทิตเกน ปุคฺคเลน. สา วิปตฺตีติ สีลวิปตฺติอาทิสงฺขาตา สา วิปตฺติ. สญฺญาอมูลิกวเสนาติ ‘‘กตา’’ อิติ สญฺญาย อมูลิกวเสน. กตญฺจาติ เอกนฺเตน กตญฺจ. อกตญฺจาติ เอกนฺเตน อกตญฺจ.

โกเปตุกามตาย เนว อาคจฺฉตีติ สมฺพนฺโธ. เตนาติ อนาคมนาทิการเณน. อาปชฺชตีติ ปาติโมกฺขฏฺฐปนโก อาปชฺชติ. อิจฺจสฺสาปีติ อิติ เอวํ อสฺส ปาติโมกฺขฏฺฐปนกสฺสาปิ. ปจฺจาทิยตีติ ปติ อาทิยติ, ‘‘อกตํ กมฺมํ, ปุน กาตพฺพํ กมฺม’’นฺติอาทินา ปุน อาทียติ, ปุน อารภตีติ อตฺโถ.