๒๔๒. ตชฺชนียกมฺมกถา

๔๐๗. ‘‘อิธ ปน ภิกฺขเว ภิกฺขุ ภณฺฑนการโก’’ติอาทิ วุตฺตนฺติ สมฺพนฺโธ. ตตฺถาติ ‘‘อิธ ปน ภิกฺขเว’’ติอาทิปาเฐ. อนปทาโนติ เอตฺถ อปปุพฺโพ ทาสทฺโท อวขณฺฑนตฺโถติ อาห ‘‘อปทานํ วุจฺจติ ปริจฺเฉโท’’ติ. นตฺถิ อปทานํ อวขณฺฑนํ อาปตฺติปริยนฺโต เอตสฺสาติ อนปทาโนติ วจนตฺโถ กาตพฺโพ. สาเยว ปาฬิ วุตฺตาติ สมฺพนฺโธ. ตตฺถาติ ตสฺสํ ปาฬิยํ. กิญฺจิ อตฺถวินิจฺฉยํ ปาฬิอนุสาเรน วิทิตุํ น สกฺกา น โหตีติ โยชนา.

อิติ จมฺเปยฺยกฺขนฺธกวณฺณนาย โยชนา สมตฺตา.