๒๑๘. อติเรกจีวราทิกถา

๓๔๘. อจฺฉุเปยฺยนฺติ เอตฺถ อจฺฉิ วุจฺจติ เนตฺตมณฺฑลํ, ตํ วิยาติ อจฺฉิ ฉิทฺโท, ตสฺมึ อุปคนฺตพฺพํ อุปเนตพฺพนฺติ อจฺฉุเปยฺยํ. ‘‘ลคฺคาเปยฺย’’นฺติ อิมินา อธิปฺปายตฺถํ ทสฺเสติ. เอตฺถาติ ปํสุกูเล. สพฺพมิทนฺติ ‘‘ทิคุณํ สงฺฆาฏิ’’นฺติอาทิกํ สพฺพํ อิทํ วจนํ. อุทฺธริตฺวาติ อปเนตฺวา. สํสิพฺพิตนฺติ อญฺญมญฺญํ สมฺพนฺธิตฺวา สิพฺพิตํ.

๓๕๑. โสวคฺคิกนฺติ เอตฺถ สุนฺทรานิ อคฺคานิ รูปาทีนิ เอตฺถาติ สคฺโค, ปุพฺพปเท อุการสฺส โลโป, อุการสฺส อุวาเทเส ‘‘สุวคฺโค’’ติ สิชฺฌติ. สุวคฺคปฺปตฺตเหตุกํ โสวคฺคิกํ, ทานํ, ตมตฺถํ ทสฺเสนฺโต อาห ‘‘สคฺคปฺปตฺตเหตุก’’นฺติ. ‘‘อปเนตี’’ติ อิมินา นุทธาตุยา อปนยนตฺถํ ทสฺเสติ. อนามยาติ เอตฺถ อามยสทฺโท โรคปริยาโยติ อาห ‘‘อโรคา’’ติ. นตฺถิ อามโย เอติสฺสาติ อนามยา.

๓๕๓. ฌานลาภิโนติ ฌานลาภีนํ ปุถุชฺชนานํ กามจฺฉนฺทนีวรณสฺส วิกฺขมฺภนตฺตา วุตฺตํ.

๓๕๖. สโมธานวเสน ทสฺสิยิตฺถาติ สนฺทิฏฺโฐ. สโมธานวเสน ภชิยิตฺถาติ สมฺภตฺโต. อภิมุขํ ลปิตฺถาติ อาลปิโต. อิเมหีติ อิเมหิ ทฺวีหิ.