๑๘๘. อาทายสตฺตกกถา

๓๑๑. น ปจฺเจสฺสนฺติ เอตฺถ ปตีตฺยูปสคฺคสฺส ปุนตฺถํ, อิธาตุยา จ คตฺยตฺถํ ทสฺเสนฺโต อาห ‘‘น ปุน อาคมิสฺส’’นฺติ. เอวํ ปกฺกมโต ฉิชฺชตีติ สมฺพนฺโธ.

เอตญฺจาติ ปกฺกมนนฺติกํ, กถินุทฺธารญฺจ. ตาหนฺติ เต อหํ. เตติ ตุยฺหํ.

อญฺญนฺติ อตฺตโน วิหารโต อญฺญํ. เอวํ โหตีติ เอโส ปริวิตกฺโก โหติ. โสติ อาวาสปลิโพโธ. อาทิจฺจพนฺธุนา วุตฺโตติ โยชนา.

เทฺว ปลิโพธา เอกโต ฉิชฺชนฺตีติ สมฺพนฺโธ. อปุพฺพํ อจริมนฺติ เอกปหาเรเนว. โส ปลิโพธูปจฺเฉโท กสฺมา วิตฺถารโต น วุตฺโตติ อาห ‘‘โส ปนา’’ติอาทิ. โส ปนาติ ปลิโพธูปจฺเฉโท ปน. น วุตฺโตติ สมฺพนฺโธ. เอตฺถาติ อิมสฺมึ กถินุพฺภาเร. กสฺมา อยํ กถินุทฺธาโร ‘‘นาสนนฺติโก’’ติ วุตฺโตติ อาห ‘‘ยสฺมา’’ติอาทิ. ตสฺสาติ ภิกฺขุโน.

อาสาวจฺเฉทิเก ฉิชฺชตีติ สมฺพนฺโธ. อยํ ปนาติ อาสาวจฺเฉทิโก กถินุทฺธาโร ปน. อเนกปเภโท โหตีติ สมฺพนฺโธ. ตสฺสาติ ภิกฺขุสฺส. วุตฺโตติ อยํ อาสาวจฺเฉทิโก กถินุทฺธาโร วุตฺโตติ โยชนา. เอตฺถ ปนาติ อิมสฺมึ ปน ฐาเน. ตตฺถาติ สีมาติกฺกนฺติเก.

๓๑๒-๓๒๕. เอวนฺติอาทิ นิคมนํ. สตฺตเกติ อฏฺฐสุ มาติกาสุ อาสาวจฺเฉทโต เสเส สตฺตปมาเณ, สตฺตสมูเห วา. เตเยวาติ สตฺตเก เอว. ตโตติ วารโต. เย เยติ กถินุทฺธารา. อิตเรหีติ อาสาวจฺเฉทโต อญฺเญหิ. เย ปลิโพธา วุตฺตาติ สมฺพนฺโธ. อาวาโส จชียติ อเนนาติ จตฺตนฺติ วจนตฺถํ ทสฺเสนฺโต อาห ‘‘เยน จิตฺเตนา’’ติอาทิ. ตนฺติ จิตฺตํ. ‘‘เอเสว นโย’’ติ อิมินา อาวาโส วมียติ อเนนาติ วนฺตํ. อาวาสโต มุจฺจติ อเนนาติ มุตฺตนฺติ วจนตฺถํ อติทิสติ. สพฺพตฺถาติ สพฺพสฺมึ กถินกฺขนฺธเก.

อิติ กถินกฺขนฺธกวณฺณนาย โยชนา สมตฺตา.