๑๖๓. คุฬาทิอนุชานนกถา

๒๗๒. หีติ สจฺจํ. ปกฺกตฺตาติ มุคฺคานํ ปกฺกภาวโต. เตติ มุคฺคา.

๒๗๔. อกปฺปิยกุฏิยนฺติ อกปฺปิยกุฏิยา อนฺโต. อสฺสาติ ภิกฺขุโน น วฏฺฏตีติ สมฺพนฺโธ. ตมฺปีติ อุณฺหยาคุมฺปิ. ปิสทฺเทน ปเคว อามิสํ ปจิตุนฺติ ทสฺเสติ. อุตฺตณฺฑุลภตฺตนฺติ ปกฺกตณฺฑุลโต วิโยโคติ อุตฺตณฺฑุโล, อุกาโร หิ วิโยคตฺถวาจโก, อปกฺกตณฺฑุโลติ อตฺโถ. อุตฺตณฺฑุลมยํ ภตฺตนฺติ อุตฺตณฺฑุลภตฺตํ. สกึ กุถิเตสุ ขีรตกฺกาทีสุ อคฺคึ ทาตุํ วฏฺฏตีติ โยชนา. พิฬาลาทีนํ สตฺตานํ สมูโห รูฬฺหีวเสน อุกฺกปิณฺฑโกติ วุจฺจตีติ อาห ‘‘พิฬาลมูสิกโคธามงฺคุสา’’ติ. วิฆาสาทภาเวน นิหตมานตฺตา กายวาจํ ทเมตีติ ทมโก วิฆาสาโทติ อาห ‘‘วิฆาสาทา’’ติ.

๒๗๖. ตโต นีหฏนฺติ เอตฺถ ตสทฺทสฺส วิสยํ ทสฺเสนฺโต อาห ‘‘ยตฺถา’’ติอาทิ. ยตฺถาติ ยสฺมึ ฐาเน. นีหฏนฺติ นีหริตฺวา หริตํ.

๒๗๘. วนฏฺฐํ โปกฺขรฏฺฐนฺติ เอตฺถ วเน ติฏฺฐตีติ วนฏฺโฐ, โปกฺขเร ติฏฺฐตีติ โปกฺขรฏฺโฐติ วจนตฺถํ ทสฺเสนฺโต อาห ‘‘วเน เจวา’’ติอาทิ. ‘‘ปทุมินิคจฺเฉ’’ติ อิมินา โปกฺขรสทฺโท ปทุมวาจโกติ ทสฺเสติ. ยสฺส พีชํ องฺกุรํ น ชเนติ, ตํ ผลํ อพีชํ นามาติ โยชนา.