๑๑๓. อนฺตราเย อนาปตฺติวสฺสจฺเฉทกถา

๒๐๑. อวิทูเรติ อาสนฺเน. ตตฺถาติ คาเม. สตฺตาหวาเรนาติ สตฺตาเห เอกวาเรน. อรุโณ อุฏฺฐาเปตพฺโพติ วิหาเร อรุโณ อุฏฺฐาเปตพฺโพ. ตเตฺรวาติ คาเมเยว. มยนฺติ ภิกฺขู สนฺธาย วุตฺตํ. ปุน มยนฺติ มนุสฺเส สนฺธาย วุตฺตํ. เตสํเยวาติ วสฺสจฺเฉทภิกฺขูนํ เอว. ตนฺติ สลากภตฺตาทึ. วสฺสคฺเคนาติ วสฺสคณนาย.

วสฺสาวาสิกนฺติ วสฺสาวาสานํ ทาตพฺพํ จีวรํ. ตตฺถาติ ตสฺมึ วิหาเร. เยสํ ปาปิตนฺติ สมฺพนฺโธ. วิหาเรติ วุฏฺฐิตคามวิหาเร. อุปนิกฺขิตฺตกํ ภณฺฑนฺติ สมฺพนฺโธ. อิธาติ ภิกฺขุโน นิวาสฏฺฐาเน. ยํ จีวราทิเวภงฺคิยภณฺฑํ อตฺถิ, ตนฺติ โยชนา. ตตฺเถวาติ วุฏฺฐิตคามวิหาเร เอว. อิโตติ เขตฺตวตฺถุอาทิโต. กปฺปิยการกานํ หตฺเถติ สมฺพนฺโธ. ตตฺรุปฺปาเทปีติ ตสฺส วิหารสฺส ทินฺนเขตฺตวตฺถุอาทิโต อุปฺปาเท ปจฺจเยปิ. ‘‘ตตฺเถว คนฺตฺวา อปโลเกตฺวา ภาเชตพฺพ’’นฺติ วจนสฺส ยุตฺตึ ทสฺเสนฺโต อาห ‘‘สงฺฆิกญฺหี’’ติอาทิ. อนฺโตวิหาเร วาติ อนฺโตสีมาย วา. อุภยตฺถาติ อนฺโตสีมพหิสีม สงฺขาเตสุ ทฺวีสุ ฐาเนสุ ฐิตํ เวภงฺคิยภณฺฑนฺติ สมฺพนฺโธ.