๔๐. นิสฺสยมุจฺจนกกถา

๑๐๓. โอคเณนาติ เอตฺถ โอตฺยูปสคฺโค ลามกตฺถวาจโกติ อาห ‘‘ปริหีนคเณนา’’ติ. อตฺตโน วุฑฺฒตรสฺเสว ภิกฺขุสฺส สนฺติเก นิสฺสโย คเหตพฺโพติ อาห ‘‘สจายํ วุฑฺฒตร’’นฺติอาทิ. ตตฺถ อยนฺติ อพฺยตฺโต ภิกฺขุ. อุปสมฺปทายาติ อุปสมฺปาเทตฺวา. อายสฺมโตติ อายสฺมนฺตํ, อุปโยคตฺเถ เจตํ สามิวจนํ. อายสฺมโต วา โอวาทนฺติ โยชนา. สพฺพตฺถาติ สพฺเพสุ. อาปุจฺฉเนสูติ ทิสาปกฺกมนาทิอตฺถาย อาปุจฺฉเนสุ. เอตฺถาติ อิมสฺมึ นิสฺสยวสนฏฺฐาเน. ตนฺติ ตตฺตกํ สุตํ. ตสฺสาติ สุตสฺส.