๓. ตติยสิกฺขาปทํ

๙๔๑. ตติเย อุฬารกุลาติ ชาติเสฏฺฐกุลา, อิสฺสริยโภคาทีหิ วา วิปุลกุลา. คุเณหีติ สีลาทิคุเณหิ. ‘‘อุฬาราติ สมฺภาวิตา’’ติ อิมินา อิติโลปตุลฺยาธิกรณสมาสํ ทสฺเสติ.

‘‘อภิภูตา’’ติ อิมินา ‘‘อปกตา’’ติ เอตฺถ กรธาตุ สพฺพธาตฺวตฺถวาจีปิ อิธ อปปุพฺพตฺตา วิเสสโต อภิภวนตฺเถ วตฺตตีติ ทสฺเสติ. เอตาสนฺติ ภิกฺขุนีนํ. ‘‘สญฺญาปยมานา’’ติ อิมินา สญฺญาปนํ สญฺญตฺตีติ วจนตฺถํ ทสฺเสติ. เหตูทาหรณาทีหีติ เอตฺถ อาทิสทฺเทน อุปมาทโย สงฺคณฺหาติ. ‘‘วิวิเธหิ นเยหิ ญาปนา’’ติ อิมินา วิวิเธหิ ญาปนํ วิญฺญตฺตีติ วจนตฺถํ ทสฺเสติ.

๙๔๓. จงฺกมเน ปทวารคณนาย อาปตฺติยา น กาเรตพฺโพติ อาห ‘‘นิวตฺตนคณนายา’’ติ. ปทาทิคณนายาติ ปทอนุปทาทิคณนายาติ. ตติยํ.