๑๐. ทสมสิกฺขาปทํ

๙๗๓. ทสเม อหุนฺทริกาติ ตสฺมึ กาเล, เทเส วา สมฺพาธสฺส นามเมตนฺติ อาห ‘‘อหุนฺทริกาติ สมฺพาธา’’ติ.

๙๗๕. ยถา ‘‘อุตฺตริฉปฺปญฺจวาจาหี’’ติ (ปาจิ. ๖๒-๖๕) เอตฺถ ปญฺจสทฺโท น โกจิ อตฺโถ, วาจาสิลิฏฺฐตฺถํ โลกโวหารวเสน วุตฺโต, น เอวมิธ, อิธ ปน อตฺโถ อตฺถิ, ปญฺจ โยชนานิ คจฺฉนฺติยาปิ อนาปตฺติเยวาติ อาห ‘‘ปวาเรตฺวา…เป… อนาปตฺตี’’ติ. ปจฺจาคจฺฉตีติ ปฏินิวตฺเตตฺวา อาคจฺฉตีติ. ทสมํ.

ตุวฏฺฏวคฺโค จตุตฺโถ.