๓. ตติยสิกฺขาปทํ

๑๐๗๗. ตติเย นิตฺถริสฺสตีติ วฏฺฏทุกฺขโต นิตฺถริสฺสติ.

๑๐๗๙. ปาณาติปาตา เวรมณินฺติ เอตฺถ ปาณาติปาตา วิรมติ อิมายาติ เวรมณีติ อตฺเถน สิกฺขาปทํ เวรมณิ นามาติ อาห ‘‘ปาณาติปาตา เวรมณิสิกฺขาปท’’นฺติ. ยํ ตํ สิกฺขาปทนฺติ สมฺพนฺโธ. สพฺพตฺถาติ ‘‘อทินฺนาทานา เวรมณิ’’นฺติอาทีสุ สพฺเพสุ วาเกฺยสุ. ปพฺพชิตาย สามเณริยาติ สมฺพนฺโธ. เอตาสูติ ฉสุ สิกฺขาสูติ. ตติยํ.