๔. ทุฏฺฐุลฺลสิกฺขาปทํ

๓๙๙. จตุตฺเถ อตฺถุทฺธารวเสน ทสฺสิตานิ ทุฏฺฐุลฺลสทฺทตฺถภาเวน สทิสตฺตาติ อธิปฺปาโย. ‘‘ธุร’’นฺติ เอตฺถ ลกฺขณวนฺตตฺตา ภุมฺมตฺเถ อุปโยควจนนฺติ อาห ‘‘ธุเร’’ติ. ธุเร นิกฺขิตฺตมตฺเต สตีติ โยชนา.

เอวํ ธุรํ นิกฺขิปิตฺวาติ ‘‘อญฺญสฺส นาโรเจสฺสามี’’ติ เอวํ ธุรํ นิกฺขิปิตฺวา. อญฺญสฺสาติ วตฺถุ, ปุคฺคลโต อญฺญสฺส ทุติยสฺส. โสปีติ ทุติโยปิ. อญฺญสฺสาติ ตติยสฺส. ยาว โกฏิ น ฉิชฺชติ, ตาว อาปชฺชติเยวาติ โยชนา. ตสฺเสวาติ อาปตฺตึ อาปนฺนปุคฺคลสฺส. วตฺถุปุคฺคโลเยวาติ อาปตฺตึ อาปนฺนปุคฺคโลเยว. อยนฺติ ปฐมภิกฺขุ. อญฺญสฺสาติ ทุติยสฺส. โสติ ทุติโย อาโรเจตีติ สมฺพนฺโธ. เยนาติ ปฐมภิกฺขุนา. อสฺสาติ ทุติยสฺส. ตสฺเสวาติ ปฐมภิกฺขุสฺเสว. วตฺถุปุคฺคลํ อุปนิธาย ‘‘ตติเยน ปุคฺคเลน ทุติยสฺสา’’ติ วุตฺตํ.

๔๐๐. ปญฺจาปตฺติกฺขนฺเธติ ถุลฺลจฺจยาทิเก ปญฺจ อาปตฺติกฺขนฺเธ. อชฺฌาจาโร นามาติ อธิภวิตฺวา วีติกฺกมิตฺวา อาจริตพฺพตฺตา อชฺฌาจาโร นามาติ. จตุตฺถํ.