๖. ทุติยปวารณสิกฺขาปทํ

๒๔๒. ฉฏฺเฐ น อาจริตพฺโพติ อนาจาโรติ วุตฺเต ปณฺณตฺติวีติกฺกโมติ อาห ‘‘ปณฺณตฺติวีติกฺกม’’นฺติ. ‘‘กโรตี’’ติอิมินา ‘‘อตฺตานมาจรตี’’ติอาทีสุ วิย จรสทฺโท กรสทฺทตฺโถติ ทสฺเสติ. อุปนนฺธีติ เอตฺถ อุปสทฺโท อุปนาหตฺโถ, นหธาตุ พนฺธนตฺโถติ ทสฺเสนฺโต อาห ‘‘อุปนาห’’นฺติอาทิ. ชนิโต อุปนาโห เยนาติ ชนิตอุปนาโห. อิมินา ‘‘อุปนนฺโธ’’ติ ปทสฺส อุปนหตีติ อุปนนฺโธติ กตฺถุตฺถํ ทสฺเสติ.

๒๔๓. อภิหฏฺฐุนฺติ เอตฺถ ตุํปจฺจโย ตฺวาปจฺจยตฺโถติ อาห ‘‘อภิหริตฺวา’’ติ. ปทภาชเน ปน วุตฺตนฺติ สมฺพนฺโธ. สาธารณเมว อตฺถนฺติ โยชนา. อสฺสาติ ภิกฺขุสฺส. ตีหากาเรหีติ สามํ ชานเนน จ อญฺเญสมาโรจเนน จ ตสฺสาโรจเนน จาติ ตีหิ การเณหิ. อาสาทียเต มงฺกุํ กรียเต อาสาทนํ, ตํ อเปกฺโข อาสาทนาเปกฺโขติ ทสฺเสนฺโต อาห ‘‘อาสาทน’’นฺติอาทิ.

ยสฺส อตฺถาย อภิหฏนฺติ สมฺพนฺโธ. อิตรสฺสาติ อภิหารกโต อญฺญสฺส ภุตฺตสฺสาติ. ฉฏฺฐํ.