๒. อญฺญวาทกสิกฺขาปทํ

๙๔. ทุติเย อนาจารนฺติ อจริตพฺพํ กายวจีทฺวารวีติกฺกมํ. สพฺพนามสฺส อนิยมตฺถตฺตา อิธ วจนนฺติ อาห ‘‘อญฺเญน วจเนน อญฺญํ วจน’’นฺติ. โสติ ภิกฺขุ, วทตีติ สมฺพนฺโธ. โกติ โก ปุคฺคโล. กินฺติ กึ อาปตฺตึ. กิสฺมินฺติ กิสฺมึ วตฺถุสฺมึ. กินฺติ กึ กมฺมํ. กนฺติ กํ ปุคฺคลํ. กินฺติ กึ วจนํ.

เอตฺถาติ ‘‘โก อาปนฺโน’’ติอาทิปาฬิยํ. ‘‘ภิกฺขูหี’’ติ ปทํ ‘‘วุตฺโต’’ติ ปเท กตฺตา. อสารุปฺปนฺติ ภิกฺขูนํ อสารุปฺปํ. เอโสติ เอโส อตฺโถ, วิภโวติ อตฺโถ. เอตนฺติ วตฺถุ. ภณนฺโต วา หุตฺวา อญฺเญนญฺญํ ปฏิจรตีติ สมฺพนฺโธ. เอตฺถาติ ปฏิจฺฉนฺนาสเน. โสตนฺติ โสตทฺวารํ. จกฺขุนฺติ จกฺขุทฺวารํ.

๙๘. อญฺญนฺติ ปุจฺฉิตตฺถโต อญฺญํ อปุจฺฉิตมตฺถํ. ภาวปฺปธาโนยํ กตฺตุนิทฺเทโสติ อาห ‘‘อญฺเญนญฺญํ ปฏิจรณสฺเสตํ นาม’’นฺติ. ตุณฺหีภาวสฺสาติ อภาสนสฺส. อาตฺยูปสคฺโค ลุตฺตนิทฺทิฏฺโฐติ อาห ‘‘อาโรเปตู’’ติ. เอวํ ‘‘อโรปิเต’’ติ เอตฺถปิ. เตนาห ‘‘อนาโรปิเต’’ติ.

๑๐๑. ตนฺติ อญฺญวาทกวิเหสกโรปนกมฺมํ. อสฺสาติ ภเวยฺย, โหติ วา.

๑๐๒. กินฺติ กึ วจนํ. เยนาติ เยน พฺยาธินา กเถตุํ น สกฺโกติ, ตาทิโส พฺยาธิ มุเข โหตีติ โยชนา. ตปฺปจฺจยาติ ตโต กถิตการณาติ. ทุติยํ.