๓. ตติยปาฏิเทสนียสิกฺขาปทํ

๕๖๒. ตติเย ‘‘อุภโต’’ติ เอตฺถ กรณตฺเถ โตติ อาห ‘‘ทฺวีหี’’ติ. ‘‘อุภโตปสนฺน’’นฺติ พฺยาโสปิ สมาโสปิ ยุตฺโตเยว, สมาเส โตปจฺจยสฺส อโลโป โหติ. ‘‘อุภโต’’ติปทสฺส สรูปํ ทสฺเสตุํ วุตฺตํ ‘‘อุปาสเกนปิ อุปาสิกายปี’’ติ. กสฺมา อุภโต ปสนฺนํ โหตีติ อาห ‘‘ตสฺมึ กิรา’’ติอาทิ. ยสฺมา ตสฺมึ กุเล…เป… โสตาปนฺนาเยว โหนฺติ กิร, ตสฺมา ‘‘อุภโตปสนฺน’’นฺติ วุตฺตํ โหติ. ‘‘สเจปี’’ติ เอตฺถ ปิสทฺเทน อสีติโกฏิธนโต อธิกมฺปิ สมฺปิณฺเฑติ. หายนสฺส การณํ ทสฺเสติ ‘‘ยสฺมา’’ติอาทินา.

๕๖๙. ‘‘ฆรโต นีหริตฺวา’’ติ เอตฺถ ‘‘นีหริตฺวา’’ติ ปทสฺส กมฺมํ ทสฺเสตุํ วุตฺตํ ‘‘อาสนสาลํ วา วิหารํ วา’’ติ. ‘‘อาเนตฺวา’’ติอิมินา นีปุพฺพหรธาตุยา อตฺถํ ทสฺเสติ. ทฺวาเรติ อตฺตโน เคหทฺวาเรติ. ตติยํ.