๓. เปสุญฺญสิกฺขาปทํ

๓๖. ตติเย ‘‘ชาตภณฺฑนาน’’นฺติ วตฺตพฺเพ อคฺยาหิโตติอาทีสุ วิย วิเสสนปรนิปาตวเสน ‘‘ภณฺฑนชาตาน’’นฺติ วุตฺตนฺติ อาห ‘‘สญฺชาตภณฺฑนาน’’นฺติ. ‘‘ปุพฺพภาโค’’ติ วตฺวา ตสฺส สรูปํ ทสฺเสติ ‘‘อิมินา จ อิมินา จา’’ติอาทินา. วิรุทฺธํ วทติ เอเตนาติ วิวาโท, วิคฺคาหิกกถา, ตํ อาปนฺนาติ วิวาทาปนฺนา, เตสํ. ปิสติ สญฺจุณฺเณตีติ ปิสุโณ, ปุคฺคโล, ตสฺส อิทนฺติ เปสุญฺญํ, วจนนฺติ อตฺถํ ทสฺเสนฺโต อาห ‘‘เปสุญฺญนฺติ ปิสุณวาจ’’นฺติ.

๓๗. ภิกฺขุเปสุญฺเญติ ภิกฺขูนํ สนฺติกํ อุปสํหเฏ เปสุญฺญวจเนติ ฉฏฺฐีสมาโส.

๓๘. ‘‘ทิสฺวา’’ติ ปทํ ‘‘ภณนฺตสฺสา’’ติ ปเท ปุพฺพกาลกิริยา, ทสฺสนํ หุตฺวาติ อตฺโถ. ตติยํ.