๒๖. สมานาสนิกนิทฺเทสวณฺณนา

๑๙๕. ติวสฺสนฺตรเมกมาสนํ ภิกฺขูนํ อนุญฺญาตนฺติ สมฺพนฺโธ. ตตฺถ เอกสฺมึ อาสเน มญฺจาทิเก ทฺวินฺนํ อาสนํ นิสีทนํ เอกมาสนํ. ม-กาโร สนฺธิโช. กีทิสนฺติ อาห ‘‘ติวสฺสนฺตร’’นฺติ. ติณฺณํ วสฺสานมนฺตรเมตสฺสาติ ติวสฺสนฺตโร, ทฺวีหิ วสฺเสหิ มหนฺตตโร วา ทหรตโร วา ภิกฺขุ, โส อสฺส อตฺถีติ ติวสฺสนฺตรํ, ติวสฺสนฺตรวนฺตนฺติ อตฺโถ. โย ปน เอเกน วสฺเสน มหนฺตตโร วา ทหรตโร วา เอกวสฺโสเยว วา, ตพฺพนฺตตาย วตฺตพฺพเมว นตฺถิ. อถ วา ติวสฺสนฺตรนฺติ กรณตฺเถ อุปโยควจนํ, ติวสฺสนฺตเรน สทฺธินฺติ อตฺโถ. ตเมว สมตฺเถติ ‘‘สตฺตวสฺเส’’จฺจาทินา.

๑๙๖. มุนิ อนุญฺญาสีติ สมฺพนฺโธ. สพฺเพเหวาติ สมานาสนิกอสมานาสนิเกหิ สพฺเพเหว สทฺธึ.

๑๙๗. ทีฆาสนํ ทสฺเสติ ‘‘อนฺต’’นฺติอาทินา. ยํ ติณฺณํ นิสีทิตุํ ปโหติ, ตํ อนฺตํ ทีฆาสนนฺติ สมฺพนฺโธ. อนฺตนฺติ ปจฺฉิมํ. อทีฆาสเน ปน สมานาสนิกา นิสีทิตุํ ลพฺภนฺตีติ ทสฺเสนฺโต ‘‘มญฺจเก’’ติอาทิมาห. สพฺพตฺถ อยถากรณโต ทุกฺกฏนฺติ.

สมานาสนิกนิทฺเทสวณฺณนา นิฏฺฐิตา.