๒๗. อสํวาสิกนิทฺเทสวณฺณนา

๑๙๘. อุกฺขิตฺโตติ อาปตฺติยา อทสฺสเน, อปฺปฏิกมฺเม, ปาปิกาย ทิฏฺฐิยา อปฺปฏินิสฺสคฺเค วา อุกฺขิตฺตโกติ ติวิโธปิ อิธ อุกฺขิตฺโต คหิโต. อนุปสมฺปนฺโนติ อิมินา สิกฺขมานสามเณรสามเณรีสิกฺขาปจฺจกฺขาตกา คหิตาติ เวทิตพฺพา. ฉินฺนมูลโก นาม อนฺติมวตฺถุํ อชฺฌาปนฺนโก. นานาสํวาโสติ ลทฺธินานาสํวาสโก. ‘‘นานาสีมาย ฐิตจตุตฺโถ กมฺมํ กเรยฺย, อิทฺธิยา เวหาเส ฐิตจตุตฺโถ กมฺมํ กเรยฺย, อกมฺมํ น จ กรณีย’’นฺติ หิ วุตฺตตฺตา อิเมปิ ‘‘อสํวาสิกา’’ติ วุตฺตา. เอเตสุ ปน อุกฺขิตฺตเกหิ สทฺธึ อุโปสถาทีนิ กโรนฺโต ปาจิตฺติยํ อาปชฺชติ. นิสฺสีมฏฺฐเวหาสฏฺเฐหิ กโรนฺตสฺส กมฺมํ กุปฺปติ, ทุกฺกฏญฺจ โหติ, อิตเรหิ ทุกฺกฏํ. อสํวาสิกวินิจฺฉโย.

อสํวาสิกนิทฺเทสวณฺณนา นิฏฺฐิตา.