๑๙. นฺหานกปฺปนิทฺเทสวณฺณนา

๑๖๘. ปุรโตติ (จูฬว. ๓๗๒) เถรานํ ปุรโต อุปริ วา น จ นฺหาเยยฺยาติ อตฺโถ.

๑๖๙-๑๗๑. กุฏฺฏตฺถมฺภตรุฏฺฏาเนติ เอตฺถ (จูฬว. ๒๔๓; จูฬว. อฏฺฐ. ๒๔๓) กุฏฺเฏ วา ถมฺเภ วา ตรุมฺหิ วา อฏฺฏานผลเก วา กายํ น ฆํสเยติ อตฺโถ. คนฺธพฺพหตฺโถ นาม มกฺกฏหตฺถสทิโส ทารุอาทิมโย. กุรุวินฺทกสุตฺติยาติ กุรุวินฺทสุตฺติยา. มลฺลเกน วา อญฺญมญฺญํ วา. ‘‘น ภิกฺขเว วิคฺคยฺห ปริกมฺมํ การาเปตพฺพํ. โย การาเปยฺย, อาปตฺติ ทุกฺกฏสฺสา’’ติ (จูฬว. ๒๔๓) เอวํ วุตฺตํ วิคฺคหปริกมฺมํ สนฺธาย ‘‘อญฺญมญฺญํ วา’’ติ วุตฺตํ.

อิทานิ กปฺปิยานิ ทสฺเสตุํ ‘‘กปาลิฏฺฐกขณฺฑานี’’ติอาทิมาห. สพฺเพสํ วฏฺฏตีติ สมฺพนฺโธ. คิลานสฺสปิ (จูฬว. อฏฺฐ. ๒๔๓) อคิลานสฺสปิ อิมานิ กปาลิฏฺฐกขณฺฑาทีนิ กายฆํสเน วฏฺฏนฺติ. ปุถุปาณีติ (จูฬว. ๒๔๔) หตฺถปริกมฺมํ วุจฺจติ. ตสฺมา สพฺเพสํ หตฺเถน ปิฏฺฐิปริกมฺมํ กาตุํ วฏฺฏติ. อกตมลฺลกํ นาม เอกทาฐิมํ ปริจฺฉินฺทิตฺวา กตํ. ปาสาณาทโย ปาทฆํสเน เอว กปฺปิยา. นฺหานกปฺปวินิจฺฉโย.

นฺหานกปฺปนิทฺเทสวณฺณนา นิฏฺฐิตา.